دعاى شب هجدهم ماه رمضان ( 2 ) عمده چيزى كه در اين دعا نظر خواننده را به خود جلب مىكند ، موضوع ستايش حضرت حقّ سبحانه مىباشد ، كه فرموده شده است : « أَللَّهُمَّ ! لَكَ الْحَمْدُ كَما حَمِدْتَ نَفْسَكَ ، وَ أفْضَلَ ما حَمِدَكَ الحامِدونَ مِنْ خَلْقِكَ ، حَمْداً يَكُونُ أرْضَى الْحَمْدَ لَكَ ، وَ أَحَقَّ الْحَمْدِ عِنْدَكَ ، وَ أَحَبَّ الْحَمْدِ إِلَيْكَ ، وَ أَفْضَلَ الْحَمْدِ لَدَيْكَ ، وَ أَقْرَبَ الْحَمْدِ مِنْكَ ، وَ أَوْجَبَ الْحَمْدِ جَزآءً عَلَيْكَ . . . » « 1 » خداوندا ! ستايش مىكنم تو را چنان كه خود ، خود را ستايش نموده‌اى و همانند برترين ستايش‌هايى كه آفريده‌هايت كرده‌اند . ستايشى كه مورد پسندترين و واقعىترين و محبوب‌ترين و برترين حمد نزد تو و نزديك‌ترين ستايش به تو و مستحق‌ترين ستايش براى دريافت پاداش تو باشد . . . ستايشى كه در توان مخلوق نيست مقصود از حمد و ستايشى كه هيچ يك از مخلوقات ، اعمّ از مجرّد و مادّى و حتّى حضرات معصومين - عليهم‌السّلام - قدرت اداى آن را ندارند ، ستايش او سبحانه به يگانگى است ؛ زيرا هر موجودى كه به ستايش حضرت حق مىپردازد ، گويا به حسب نمايش ظاهرى « 2 » خود را در كنارى قرار مىدهد و او را در كنارى و آن گاه او را ستايش مىكند و اين خلاف يكى ديدن و به يگانگى خواندن حق سبحانه مىباشد . افزون بر اين ، مخلوقِ محدود به حدود بشريّت و عاجز و فقير ، كجا قدرت ستايش موجود غير محدود و تواناى غنىّ علىالاطلاق را دارد . بنابراين ، اگر كسى به كمالات والاى توحيدى نايل گردد و از آغاز بدان مزيّن باشد

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 163 . ( 2 ) . از خواننده‌ى محترم تقاضا مىشود در توضيح ناقص ما كاملًا دقت نمايد ؛ زيرا ما نمىخواهيم بگوييم حضرات‌معصومين - عليهم‌السّلام - اين گونه بوده‌اند ، بلكه شكل ظاهرى عمل و نمود خارجى آن چنين است ، وَ اللَّه يعلم .